Asksiiri.org Kısa Aşk Şiirleri Aşk Şiiri

aşk şiirleri, aşk şiiri, aşk şiir, güzel sözler, msn sözleri, aşkına şiir, aşkı şiirleri

SANA RÜYA DIYEMEM, SENDEN UYANAMAM KI
NEREDE OLURSAN OL, SENINLEYIM BEN SANKI
BULUTLU GÜNEŞIMSIN, SEVGILIMSIN BENIMSIN
YAZ YAĞMURUM, KIŞ GÜLÜM, NEŞEMSIN KEDERIMSIN
SENINLE DOLU DÜNYAM, GÜNDÜZÜM GECEM SENSIN
ÖLSEMDE AYRILAMAM, BENLIĞIM RUHUM SENSIN…”

“HER YERDE HATIRAN VAR, HERŞEY SENINLE DOLU
HERŞEYDE SENIN IZIN, BU YOL AŞKININ YOLU
ALAMAZ BIN SEVGILI KALBIMDEKI YERINI
SANKI  IÇIMDE AÇAR BU SARMAŞIK GÜLLERI..

Taşı, toprağı şehit kanı
Feda ettiler kendi canlarını
Kurtarmak için bu vatanı
Bu aziz yurdun evlatları

“Çanakkale geçilmez.” dediler
Düşmanı Gelibolu’da yendiler
Kadın kız cephane çektiler
Allah Allah diye nida ettiler

Mehmetçik gider savaş eli kınalı
Kurban etti vatana bu canını
Yamyamlar çalıyor savaş tamtamı
Bilmiyorlar Türk askerini imanını

Ocean gemisi tabyaları yıkıyor
ON altı şehit yirmi dört yaralı bırakıyor
Seyit Çavuş lahavleyi çekiyor
Ocean’ı bacasından batırıyor

Onbinler yatıyor Çanakkale’de
Savaştı düşmana karşı çetince
Conkbayırı,Anafartalar,Seddülbahir
Döktüler ebediyyen düşmanı denize

Seni Özlemek Nedir Bilir Misin?
Bilemezsin.
Cünkü Sen Hiç Sensiz Kalmadin
Corak Toprak Suyu Nasil Özlerse,
Toprak Altinda Tohum Nasil Bahari Beklerse;
Iste Öyle Özledim,
Öyle Bekledim Seni.

Aşkımızdan kime ne
Sevdamızdan kime ne
Başkasından bana ne
Ah benim nar çiçeğim
Canım ipek böceğim
Meraktan öleceğim
Bana kendini anlat..

İşte resimlerine bakıp avunuyorum
Hayallerim yetiyor bana ne güzel
Zaten ölesiye hasretim aydınlıklara
Ve bitimsiz bir özleyiş bendeki
Kanatlanabilirim uçabilirim belki
Bana gel deme

Bana bunu yapmayacaktın
Böyle bir hançerle ıykmayacaktın beni
Bir ihanetin adresi olmamalıydı ayak izlerin
Yoksa ben mi yanlış tanıdım seni?
Yoksa hep böyle kirli miydi senin denizlerin

Daha dün diyorsan geçen ıyllara
Gözlerinde anılar hala yeşilse
Ve hala ıslaksa kirpiklerin
Bırakıp bütün mutlulukları
Bırakıp bütün güzellikleri bir yana
Bekledinse yollarımı
Bekle geliyorum…

Kal” deseydin, kalirdim…Demedin oysa… Kuru bir “bitmesin”den baska hicbir sey demedin. Oyle kuru, oyle soguk, oyle uzakti ki ondaki anlam! Bu kadar kolay miydi hersey, bu kadar yakin miydik ucuruma? Savunmayacak miydin sevgimizi? “Kal” diye haykirmayacak miydin ardimdan?

Dusundugum bu degildi…Hayal ettiklerim, beklediklerim baskaydi senden…Mucadele beklemistim oysa yelkensiz olan gemimizi kiyiya ulastiririz sanmistim…Kiyiya ulastirirsin sanmistim.. Oysa onu denizin ortasinda , savunmasiz birakmama goz yumdun..
Bu kadar yipratici olamazsin…

Oysa bir anlam olmaliydi yasadiklarimizda! Paylasilan duygularin bir anlami olmaliydi..Yuregimdeki martilarin bir anlami olmaliydi. Beynimizdeki melodilerin, aramizdaki cekimin, gecen  aksamki sohbetin bir anlami olmaliydi. Duygularimizin bir anlami olmaliydi…

Yuregimizdeki tum MARTILARI ucurdun simdi… Hangi yone  gittiler bilmiyorum, geri donerler mi bilmiyorum… Dunya bosaldi mi ne? Neden bu kadar sessizlesti birden yasam, neden artik parlamiyor yakamozlar gozlerimde, neden artik ruzgar esmiyor… Her sey seninle mi kaldi yoksa… Mantigim, mantigimi bana birak lutfen ona ihtiyacim var. Bazi seyleri anlamak icin ona ihtiyacim var….

Evet! Ben istedim ayriligi, cikmaz yollara yonelen bendim, kucaginda bir yigin noktayla karsina cikan bendim…Kahretsin! Bunu neden yaptigimi bilmiyorum.. Ve… Senin buna nasil goz yumdugunu.. Tipki… Balkondaki akasyalari sularken, fazla sudan dolayi sararacaklarini bilmedigim gibi…Su onun icin hayat olmaliydi oysa.. Ve sen de benim tutunacak dalim!

Bazi seyler vardi aramizda biliyorsun, olmamasi gereken ama daima var olan. Farkli uclardaydik seninle, farkli mevsimleri seviyorduk, farkli zamanlarda… Sen buyuk firtinalara vardin, bense lodostan bile urkuyordum…Oysa basardigimiz seyler vardi her seye ragmen, daha dogrusu oyle saniyordum….Binlerce yildiz arasinda, ayin guzelligini gosterebilmekti tek amacim…Yildizlari sondurmekti…Sorunlari yok etmekti…

“Bitti” deyisim oylesine bir seydi, oylesine siradan, sakaciktan… “Hayir” demeliydin! Hatta kiyametler koparmaliydin yuregimde, hendekler acmaliydin yoluma, gidemeyeyim diye… Sahip cikmaliydin, gozlerimdeki ay’a, sevgimiz diye… Beni yolumdan alakoymaliydin… “Kal” demeliydin… Oysa demedin…

Belki de senin ciceklerin coktan solmustu ve ben akasyalari kisin yasatmaya calismakla hata etmisim… Belki boylesi daha iyi oldu… “Kal” deseydin kalirdim… Hem de seve seve kalirdim. Martilarla kalirdim, yakamozlarla kalirdim. Demedin oysa!

Bilir misin?… Kac ciglik olup yikildi yuregim giderken… Bilir misin?… Nasil bir cana hasretti yuregim, yolumdan dondurecek… Bilir misin?… Nasil zor oldu, ardima bakmadan cekip gitmek…

“KAL” desen kalacaktim… DEMEDIN OYSA

Her gün ona koşmak dağlardan tepelerden
Her yerde, her zaman onsuz edememek
O en tatlı hayal, en büyük gerçek
Anlarsın taşan o, günlerden gecelerden